REMODELING BŁONY ŚLUZOWEJ OSKRZELI W CIĘŻKIEJ ASTMIE Z LUB BEZ PRZEWLWKŁEGO, STAŁEGO UPOŚLEDZENIA PRZEPŁYWU POWIETRZA

Autorzy przedstawianego tu badania postanowili podjąć próbę charakterystyki różnych postaci ciężkiej astmy (z lub bez przewlekłego, stałego upośledzenia przepływu powietrza w oskrzelach), określając cechy histopoatologiczne, radiologiczne oraz charakterystyczne biomarkery w indukowanej plwocinie, które pomogłyby je zróżnicować. U 16 pacjentów z przewlekłą stałą i u 18 z przewlekłą przemijającą obturacją oznaczono: cechy remodelingu w bioptatach z błony śluzowej oskrzeli, grubość ściany oskrzeli w wysokiej rozdzielczości tomografii komputerowej, a w indukowanej plwocinie stężenia metaloproteinaz, mieloperoksydazy, cytokin, eozynofilowego białka kationowego oraz rodzaj i liczbę komórek. Jak pokazały wyniki ciężka astma z przewlekłą stałą obturacją oskrzeli była związana z wczesnym początkiem choroby, dłuższym czasem jej trwania, większą ilością komórek stanu zapalnego i większym obszarem mięśniówki gładkiej w ścianie oskrzeli. Nie wykazano żadnych różnic w wynikach tomografii komputerowej oraz w odniesieniu do oznaczanych w plwocinie biomarkerów. Aczkolwiek zaobserwowano pewien związek pomiędzy IL-12, IL-13, INF-γ i przewlekłą stałą obturacją oraz pomiędzy IL-9, IL-17, RANTES w drugiej badanej grupie chorych. Mimo to nie udało się wykazać przydatnych markerów, które mogłyby być oznaczane w badaniach nieinwazyjnych, różnicujących badane postaci ciężkiej astmy.

Kaminska M., Foley S., Maghni K. , Storness-Bliss C.,Coxson H.,Ghezzo H.  i wsp.:  Airway remodeling in subjects with severe asthma with or without chronic persistent airflow obstruction. J Allergy Clin Immunol 2009; 124: 45-51.

..............................................................................................................................................................

KORELACJA POMIĘDZY WYSTĘPOWANIEM OBJAWÓW ASTMY W 8. ROKU ŻYCIA I NADWAGĄ ORAZ ZMIANAMI WAGI CIAŁA W DZIECIŃSTWIE

Nadwaga i otyłość niosą ze sobą zwiększone ryzyko występowania wielu chorób. Od dawna przypuszcza się, że mogą one również znacząco nasilać ryzyko zachorowania na astmę szczególnie u dzieci. W badaniu przeanalizowano dane niespełna 4 tys. dzieci w wieku od 1 do 8 lat. Za pomocą specjalnych kwestionariuszy zebrano od rodziców dane dotyczące wagi, wzrostu, występowania świszczącego oddechu, duszności oraz przyjmowania wziewnych glikokortykosteroidów. Uczulenie na wziewne alergeny oraz nadreaktywność oskrzeli była oceniania w wieku 8 lat. Wyniki badania pokazały, że 275 (7,3%) ośmiolatków w ciągu ostatniego roku zgłaszało świszczący oddech, 361 (9,6%) duszność, a 268 (7,1%) przyjmowało wziewne glikokortykosteroidy. Dzieci, u których występował stale podwyższony wskaźnik BMI lub był podwyższony jedynie pomiędzy 7. i 8. rokiem życia, miały istotnie statystycznie zwiększone ryzyko wystąpienia duszności oraz występowania nadreaktywności oskrzeli. Interesującym wydaje się być fakt, że u dzieci, które miały podwyższony BMI w początkowym okresie życia i u których uległ on normalizacji w wieku 7–8 lat, nie stwierdzono powyższej zależności. Wartość BMI nie była skorelowana z występowaniem uczulenia na alergeny inhalacyjne.        

Scholtens S., Wijga A.H., Seidell  J.C., Brunekreef B., de Jongste J.C., Gehring U. i wsp. Overweight and changes in weight status during childhood in relation to asthma symptoms at 8 years of age. J Allergy Clin Immunol 2009; 123: 1312-1318.

..............................................................................................................................................................

WPŁYW OBECNOŚCI ZWIERZĄT DOMOWYCH NA ROZWÓJ ASTMY U DZIECI DO 8. ROKU ŻYCIA: BADANIE PIAMA

W badaniu tym dokonano oceny wpływu obecności zwierząt domowych na rozwój nadwrażliwości i astmy u dzieci do ósmego roku życia. Dane dotyczące 3 tys. dzieci uzyskano z bazy badania PIAMA (Prevention and Incidence of Asthma and Mite Allergy). Dzieci w trzecim miesiącu życia mieszkające w domu, w którym jednocześnie był obecny pies lub kot, miały znacząco mniejszą częstość występowania uczulenia na alergeny inhalacyjne (ale nie astmy) w ósmym roku życia. Obecność kota znacząco zmniejszała ryzyko wystąpienia uczulenia na alergeny roztocza kurzu domowego w wieku 8 lat, a psa uczulenia na pyłki traw. Powyżej drugiego roku życia częstość występowania świszczącego oddechu oraz suchego kaszlu w nocy była większa u dzieci mieszkających z psem. To prospektywne badanie wskazuje więc na ochronny wpływ obecności zwierząt domowych (pies, kot) na pojawienie się uczulenia na alergeny inhalacyjne − nie dotyczy to jednak astmy. Co więcej, wykazano częstsze występowanie w tych przypadkach przemijających, umiarkowanych objawów astmy. Autorzy podkreślają jednak, że podczas interpretacji wyników należy wziąć pod uwagę błędy, które mogą się pojawiać podczas ankietowych badań.   

Kerkhof M., Wijga A.H., Brunekreef B., Smit H.A., de Jongste J.C., Aalberse R.C. i wsp.: Effects of pets on asthma development up to 8 years of age: the PIAMA study.  Allergy 2009; 8: 1202-1208.

..............................................................................................................................................................

PRZECIWZAPALNE EFEKTY DŁUGODZIAŁAJĄCYCH β2-AGONISTÓW U PACJENTÓW CHORYCH NA ASTMĘ - METAANALIZA

Długo działający β2-agoniści (LABA) są powszechnie zaakceptowanymi lekami w leczeniu astmy. Obecne standardy zalecają włączanie tych leków, gdy pacjent jest już leczony wziewnymi kortykosteroidami (ICS). Od kilku lat trwa dyskusja nad właściwościami LABA hamującymi proces zapalny. Dotychczasowe dane pochodzące z pojedynczych badań są często sprzeczne. Głównym celem tej metaanalizy było zbadanie ewentualnego działania przeciwzapalnego tych leków w porównaniu do placebo. Analizie poddano 32 badania, w których łącznie uczestniczyło 1105 pacjentów. Nie wykazano zależności pomiędzy stosowaniem LABA a liczbą i markerami aktywacji komórek zapalnych w plwocinie, BAL, badaniu histopatologicznym. Dotyczyło to zarówno dzieci jak i dorosłych. Leczenie za pomocą LABA zmniejszało stężenie  tlenku azotu w wydychanym powietrzu (ENO) oraz stężenie albumin w BAL u dorosłych. Zmniejszenie stężenia albumin, według autorów pracy, sugeruje, że LABA mogą mieć wpływ na przepuszczalność drobnych naczyń krwionośnych w płucach. U dzieci zaobserwowano natomiast niewielkiego stopnia zmniejszenie liczby eozynofilów i IL-4 we krwi. Prezentowana metaanaliza wskazuje jednak, że LABA nie wykazują istotnego działania przeciwzapalnego.

Sindi A., Todd D.C., Nair P.: Antiinflammatory Effects of Long-Acting β2-Agonists in Patients With Asthma A Systematic Review and Metaanalysis. CHEST 2009; 136: 145-154.